Platero mais eu

no campo do alondras

Era un dia moi soleado decidimos ir ao campo do alondras

a ver un par de partidos. No equipo que xoga meu xogador preferido Mauro. Xa era mediodía fomos a un bar a toma unhas tapas de tortilla e un zume de laranxa ben fresquiño.

Plartero estaba atontao e deulle un balon na cara e rebuznava sen parar

e estaba sangrando pola boca do balonazo,o levamos a o medico e puseronlle unha venda na boca e para casa tirando millas

semana santa

Xa chegou semana santa

Era o primer dia de semana santa,nos aburriamos moito e como non, eu tuben unha gran idea ir a coiro ao museo da mangallona. Cando saimos fixemos moitas criticas dos debuxos uns eran bos outros malos pero eran de un bo pintor. Compramos un xeado na fiorentina e fomos ata o parque a ver os rapaces xogar no campo de fútbol. Comemos nun restaurante que a comida estaba de rechupete. Logo fomos a praia de barra qitamonos a roupa e quedamos desnudos.Xa era de noite así que fomos pa casa.

El niño del pijama de rallas

La pelicula al principio me parecio aburrida porque no habia nada de acion.
El nudo  no fue muy aburido habia algo de acion.
El desenlace fue mui triste pero divertido fue divertido

El niño del pijama de rallas

Título original: The boy in the striped pyjamas
Dirección: Mark Herman
País: El Reino Unido, Estados Unidos
Año: 2008
Fecha de estreno: 26/09/2008
Duración: 94 min.
Género: Drama, Thriller, Bélico
Reparto: Asa Butterfield, Domonkos Németh, Henry Kingsmill, Vera Farmiga, Cara Horgan, Zsuzsa Holl, Amber Beattie, László Áron, David Thewlis, Richard Johnson
Guión: Mark Herman
Web: www.boyinthestripedpajamas.com
Distribuidora: Walt Disney Studios Motion Pictures
Productora: BBC Films, Miramax Films, Heyday Films

Plateiro mais eu en cangas.

Platero mais eu en Cangas .

Platero mais eu estabamos na praia do canaval,nun precioso día de outono,chegábanos a auga ata os pes e disfrutabamos do noso paseo pola veira do mar. Xa empezaba a atardecer cando de súpeto,unha ola xigante arraxou a praia enteira, Prateiro mais eu ,saímos da praia empapados e cheos de area. Collemos as cousas e marchamos para casa pola beirarrúa, para darnos unha boa ducha de auga quente.

A maña seguinte,decidimos ir polo paseo de rodeira e atopamos un rapaces que andaban a tirar ovos -.non te asustes Platero, e típico do entroido de Cangas vamos a protexernos eu póñome este mono e a ti tapareite con esta manta, para que non nos ensuciemos mais -.díxenlle eu mentes que Platero rebuznaba, movendo a súa pequena cabeza para riba e para baixo-.pois veña vamos alá Saiamos da casa todos protexidos cando de supeto tiráronlle un petardo a Platero deu un pequeno chimpo cara riba e fíxose dano nunha pata.

Ao día seguinte xa pasa o entroido ,non había

mais perigos. Así que fomos ata a praia dos patos, en masso,para darlle de comer aos patos e ocas. Chégamos alí e démoslle de comera todos os patos e as ocas,vin a Platero con cara de extrañao,algo pasaba de súpeto escoitouse un forte estruendo e comenzou a chover empezamos a corres sen pensalo dúas veces mais non nos libramos da molladura e chegamos a casa moi empapados.

Joaquin Soroya

Joaquin Soroya

Cando apenas contaba con dous anos de idade, faleceron os seus pais por mor dunha epidemia de cólera. Ao quedar orfos a súa irmá Eugenia e el, a súa tía Isabel, irmá da súa nai, e o seu marido, de profesión cerralleiro, recolléronos. Pasados os anos intentaron ensinarlle, en balde, o oficio da cerrallaría, advertindo pronto que a súa verdadeira vocación era a pintura.

Outra importante faceta súa foi a de retratista, de figuras importantes como foron Juan Ramón Jiménez, o rei Afonso XIII, Vicente Blasco Ibáñez, Ortega e Gasset, etc. Tamén, en 1914, fora nomeado académico e, cando terminou os traballos para a Hispanic Society, traballou como profesor de composición e cor na Escola de Belas Artes de Madrid. A súa pintura representou a aplicación directa do luminismo á paisaxe e a figura, achegando xa que logo esta tendencia á sociedade da época.
En 1920, mentres pintaba o retrato da señora Pérez de Ayala no xardín da súa casa en Madrid, padeceu un ataque de hemiplexía que minguou drasticamente as súas facultades físicas e mentais. Faleceu na súa casa de Cercedilla o 10 de agosto de 1923.